على ( ع ) روايت مىكنند و در آن ، حسن بصرى ، از على ( ع ) نقل مىكند كه : « وفات پيامبر خدا ، ناگهانى نبود ؛ بلكه ايشان ، پس از يك دورهء بيمارى ، وفات كرد . در دوران بيمارى ، بلال ، نزد پيامبر ( ص ) آمده ، ايشان را از رسيدن وقت نماز ، آگاه مىكرد . پيامبر ( ص ) نيز هر بار مىفرمود : " به ابو بكر بگوييد تا با مردم ، نماز بخواند " . ايشان ، در حالى اين سخن را بيان مىفرمود كه مرا مىديد . هنگامى كه پيامبر خدا ، وفات كرد ، مسلمانان ديدند كه پيامبر خدا ( ص ) در امر دينشان ، به ابو بكر ولايت بخشيده است . آنها هم در امر دنياى خويش ، به ابو بكر ، ولايت دادند » . « 1 » بيست و پنج . در حديث ديگرى ، نقل شده كه على ( ع ) فرمود : « زمانى كه پيامبر خدا ( ص ) قبضِ روح شد ، در كار خويش انديشيديم . ديديم كه پيامبر خدا ، ابو بكر را در نماز ، مقدّم داشته است . ما هم براى دنياى خويش ، همان كسى را كه پيامبر ( ص ) براى دين ما پسنديده بود ، انتخاب كرديم و ابو بكر را براى امامت امّت ، مقدّم كرديم » . « 2 » انس ، همچنين مىگويد : على ( ع ) فرمود : « پيامبر خدا ، بيمار شد و ابو بكر را به نماز خواندن [ با مردم ] ، امر كرد ، در حالى كه مرا مىديد . پس هنگامى كه ايشان ، وفات نمود ، مسلمانان ، كسى را اختيار كردند كه پيامبر خدا در امر دين مسلمانان ، به او راضى بود . پس مسلمانان ، ولايت ابو بكر را پذيرفتند و - به خدا سوگند - ، براى ابو بكر ، اهليت ولايت ، وجود داشت . ديگر چه عاملى مىتوانست ابو بكر را از مقامى كه پيامبر خدا ( ص ) به او عطا كرده بود ، بر كنار بدارد ؟ ! » . « 3 »

--> ( 1 ) . أنساب الأشراف ، ج 1 ، ص 558 . ( 2 ) . همان ، ص 560 . ( 3 ) . همان‌جا .